Nieuwe thriller op komst

Geschreven door Els. Gepost in blog

Nicole en Peter lezenEen poosje geleden meldde ik het al: er zit een nieuwe Van Amstel & Welsman aan te komen. Het verhaal is klaar en het geheel ligt bij de uitgever ter inzage, lering ende vermaek.

Vanwege een bepaald onderdeel in het verhaal, besloot ik de ruwe versie door te sturen naar vrienden, die veel weten van dat bewuste onderwerp. Het grappige is dat de ruwe proef nu door zo’n beetje het hele gezin gelezen wordt/is. Ik kreeg onderstaande foto toegestuurd en na overleg met Peter en Nicole mocht ik de foto ook zo gebruiken op mijn blog. Ja, Nicole houdt van polkadots :-)

Gisteren hebben we de bevindingen doorgenomen. Zo leuk om te zien hoe ze erin gedoken zijn – en ook wat ik er toch niet helemaal goed begrepen had of (een klein beetje) anders zou moeten. Naast mijn proeflezende familie heb ik dit keer ook van proeflezende vrienden gebruik mogen maken! Peter en Nicole, bedankt voor jullie input!

Over reacties…

Geschreven door Els. Gepost in blog

Met enige regelmaat krijg ik reacties van lezers en dat is altijd leuk en ook bijzonder. Het is voor een auteur erg waardevol om te horen dat iemand met plezier een boek heeft gelezen. Vooral kinderen zijn erg direct in hun e-mailtjes en dat kan erg vermakelijk zijn. Bijvoorbeeld: “Hallo ik ben Ylse, ik ben elf jaar, wilt u tegen mijn moeder zeggen dat ik ook mag oppassen? Dank u wel. PS de Babysit Babes zijn kei vet. I luv you.”  Ja, echt waar, dat soort mailtjes krijg ik naar aanleiding van een boekenserie over vier oppassende vriendinnen. Plots ben ik de babysit-goeroe van Nederland…

grkt

Een ander mailtje dat me bijgebleven is, kwam als reactie op het boek “Geraakt”. Mijn eerste schreden op het thrillergebied waren gezet, het boek werd positief ontvangen en ik kreeg leuke reacties. Maar de meest opvallende was wel die van een vijftienjarig meisje dat mij vroeg hoe ik aan de naam “Merel Opdam” was gekomen. Die naam had ze nooit ergens anders gehoord… behalve dan dat zij zelf zo heette. Ik hoor het mijn dochter nog zeggen: ‘Opdam? Heten er mensen echt zo?’ Ja, er zijn mensen die zo heten. En heel, heel, heel toevallig was er een vijftienjarig meisje dat dezelfde voornaam én achternaam droeg als een van de belangrijkste personen uit mijn boek én ook nog eens dezelfde leeftijd had. Het berustte volledig op toeval. 

Reacties op boeken zijn en blijven belangrijk. Niet alleen omdat het leuk is en een aai over mijn bol betekent, maar ook omdat het een vinger aan de pols van de realiteit is.

 

Wist je ...

dat in het voorleesboek 'Niet zomaar een dak' een kort verhaal van mij staat? | Dat dat pal naast een verhaal van de grote Astrid Lindgren staat? | Dat ik me daarmee enorm vereerd voel? | Dat ik nooit een schrijfcursus heb gevolgd? | Dat mijn eerste boek 'De Drakenmeester' was? | Dat de meest recente titels op de homepage van mijn site staan? | Dat ik het heel leuk vind om reacties op mijn boeken, mijn site en mijn blog te krijgen?